X
تبلیغات
مطالب جالب ، زيبا و آموزنده!

در کتاب کیفر کردار جلد دوّم آمده است : رابعه عدویه مى گوید:

دوستى داشتم که جوان بسیار زیبا و قشنگ و دلفریبى بود بر اثر جوانى و زیبائى ، جوانان و دوستان بذه کارش او را به طرف گناه کشاندند و او کم کم هرزه و بى بند و بار و شیّاد و لات شد.

بیشتر کارش به دنبال خانم رفتن و تور کردن دختران معصوم بود و عجیب فرد هرزه و گناهکارى شده بود که همه از دستش ناراحت بودند.

یک روز که به دیدن او به خانه اش رفتم ، یک وقت دیدم او در سجّاده عبادتش ایستاده نماز مى خواند و غرق در زهد و تقوى و ورع و عبادت و نماز و طاعت است ، عجب نماز با حال و با خشوع و خضوع و گریان و نالان بود.

از حالش متعجّب و حیران شدم ! با خود گفتم آن حال گناه و معصیت و بذه کارى چه بود؟! و این حال عبادت و طاعت و گریه و ناله و زهد و تقوى چیست ؟ چطور شده که عتبة بن علام عوض شده ؟!

صبر کردم تا نمازش را تمام کرد، بعد گفتم : ابن علام خودتى ؟! تو آن کسى نبودى که همه اش در هوى و هوس و عیش و نوش و غرق در معاصى و گناه و خلاف و عشق و شراب بودى چطور شده به طرف خدا آمدى ؟ با خدا آشتى کردى ؟ و چگونه از گناهان خودت برگشتى ؟!

عتبه گفت : اگر یادت باشد من در اوائل جوانیم خیلى معصیت کار بودم و به خانم ها خیلى علاقه داشتم و در این کار حریص بودم ، همانطور که مى دانى بیش از هزار زن در بصره گرفتار چنگال عشق من بودند و من هم در این کار اسراف زیادى داشتم .

یک روز که از خانه بیرون آمدم ناگهان چشمم به خانمى افتاد که جز چشم هایش چیزى پیدا نبود و حجاب کاملى داشت ، شیطان مرا وسوسه کرد و گویا از قلبم آتشى بر افروخته شد، دنبالش رفتم که با او حرف بزنم به من راه نمى داد و هرچه با او صحبت مى کردم اعتنایى به من نمى کرد، نزدیکش رفتم ، گفتم : واى بر تو مرا نمى شناسى ؟! من عتبه هستم که اکثر زنهاى بصره عاشق و دلباخته من هستند … با تو حرف مى زنم ، به من بى اعتنائى مى کنى ؟! گفت از من چه مى خواهى ؟ گفتم مرا مهمانى کن .

گفت : اى مرد من که در حجاب و پرده کاملم تو چطور مرا دوست دارى و نسبت به من اظهار علاقه مى کنى ؟

گفتم : من همان دو چشم هاى قشنگ و زیباى تو را دوست دارم که مرا فریب داده .

گفت : راست گفتى من از آنها غافل بودم . اگر از من دست بر نمى دارى بیا تا حاجت تو را برآورده کنم .

جوانان باید مواظب نگاه های خود باشند چرا که هر نگاهی به نامحرم ممکن است آتش ها بر افروزد که هم خود او را بسوزاند هم دیگران را.

سپس به راه افتاد تا به منزلش رسید من هم دنبال او رفتم . داخل خانه شد من هم داخل شدم وقتى که وارد منزلش شدم دیدم چیزى از قبیل اسباب واثاثیه در منزلش نیست . گفتم : مگر در خانه اسباب و اثاثیه ندارى ؟

گفت : اسباب و اثاثیه این خانه را انتقال داده ایم گفتم کجا؟ گفت مگر قرآن نخوانده اى که خداوند مى فرماید:

تِلْک الدّار الا خِرَةُ تَجْعَلُها لِلَّذینَ لایُریدُونَ عُلُوّا فِى الاَْرْضِ وَلا فَسادا وَالْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقینَ.۱ ؛ این سراى (دائمى و با عظمت ) آخرت را فقط به افرادى اختصاص ‍ (داده و) مى دهیم که در نظر ندارند در زمین برترى جوئى و فساد نمایند و عاقبت نیک و شایسته و خوب براى افراد با تقوا و پرهیزگار خواهد بود.

بله ما هرچه داشتیم براى آخرت جاوید فرستادیم دنیاى باقى ماندنى نیست . اکنون اى مرد بیا و از خدا بترس و از این کار درگذر حذر کن از اینکه بهشت همیشگى را به دنیاى فانى بفروشى و حوران را به زنان .

گفتم : از این پرهیزگارى درگذر و حاجت مرا روا کن .

خیلى مرا نصیحت کرد دید فایده اى ندارد گفت : حال که از این کار نمى گذرى آیا ناگزیرم و ناچارم نیاز تو را برآورم ؟!

گفتم آرى .

دیدم رفت در اُتاق دیگر و مرا به آن حال گذاشت . مشاهده کردم پیرزنى در آن اتاق نشسته است . آن دختر صدا زد برایم آب بیاورید تا وضو بسازم آب آوردند و وضو گرفت و تا نصف شب نماز خواند من همین طوردر فکر بودم که این جا کجاست اینها کى هستند و چرا تا حال طول کشید که ناگهان فریاد آن دختر را شنیدم که گفت یک مقدار پنبه و طبقى برایم بیاورید سپس آن پیرزن برایش برد.

بعد از چند دقیقه ناگهان دیدم پیرزن فریادى زدمن وحشت زده پریدم دیدم آن دختر جفت چشم هایش را با کارد بیرون آورده و روى پنبه و داخل طبق گذاشت . وقتى آن پیرزن آن طبق را به سوى من آورد دیدم چشم ها با پیه آن هنوز در حرکت بود.

پیرزن که ناراحت و رنگ از صورتش پریده بود گفت : آنچه را که عاشق بودى و دوست داشتى بگیر ما را تو حیران کردى خدا ترا حیران کند. طبق را جلوى من گذاشت ، من وحشت کرده بودم نمى توانستم حرف بزنم آب دهانم خشک شده بود این چکارى بود که آن دختر انجام داد.

پیر زن با حالت گریه گفت ماده نفر زن بودیم که در خانه اعتکاف کرده بودیم و بیرون نمى رفتیم و خرید خانه را این دختر مى کرد و براى ما چیزى مى آوررد ولى تو ما را حیران و سرگردان و ناراحت و افسرده کردى خوب شد؟! این چشم هائى که تو به آنها علاقه مند شده بودى بگیر؟!

همینکه سخن پیرزن را شنیدم از فرط ناراحتى بیهوش شدم وقتى که به هوش آمدم آن شب را به فکر فرو رفتم و بر گذشته هایم تأسف خوردم گفتم : واى به حال من یک عمر دارم گناه مى کنم هیچ ناراحت نبودم ولى این دختر با این کار مرا ادب کرد به منزل رفتم و تا چهل روز در خانه مریض شدم ، رفتار و کردار و کارِ آن دختر عجیب در من اثر کرده بود و این سبب شد که من از کار خودم پشیمان و نادم گردم و توبه نمودم



تاريخ : یکشنبه بیست و هفتم بهمن 1392 | 21:20 | نویسنده : احمد احمدی گورجي |
به نام خدا

جا دارد از كليه دوستان و شاگردان قديمي ، دانش آموزان خوب خودم در هنرستان

صيادشيرازي‌(آقايان عدل خواه،عليمحمدي و...) همچنين دانش آموزان خوبم درهنرستان

حمزه(آقايان جعفريان، كاظم آبادي ،وطني ،سليمي و...) كه مارافراموش نكرده اند تشكر و قدر داني نموده

و ازدرگاه ايزد منان آرزوي موفقيت و سلامتي براي همه اين عزيزان و تمام كساني

كه نامشان برده نشد را داشته باشم.

به اميد ديدار مجدد



تاريخ : سه شنبه هشتم بهمن 1392 | 22:4 | نویسنده : احمد احمدی گورجي |
كي رفته اي زدل كه تمنا كنم تورا             كي بوده اي نهفته كه پيدا كنم تورا

غيبت نكرده اي كه شوم طالب حضور         پنهان نبوده اي كه هويداكنم تورا

با صد هزار جلوه برون آمدي كه من           با صد هزار ديده تماشا كنم تورا



تاريخ : سه شنبه هشتم بهمن 1392 | 21:53 | نویسنده : احمد احمدی گورجي |
در گفتن عيب دگران يسته زبان باش             از خوبي خود، عيب نماي دگران باش



تاريخ : سه شنبه هشتم بهمن 1392 | 21:43 | نویسنده : احمد احمدی گورجي |
ايام سوگواري آقا اباعبدالله الحسين بر همه شيعيان جهان تسليت باد.



تاريخ : شنبه هجدهم آبان 1392 | 22:22 | نویسنده : احمد احمدی گورجي |
آواي باد انگار آواي خشك سالي است


                                          دنيا به اين بزرگي يك كوزه سفالي است

بايد كه عشق ورزيد بايد كه مهربان بود


                                         زيرا كه زنده ماندن هر لحظه احتمالي است!



تاريخ : دوشنبه ششم آبان 1392 | 23:34 | نویسنده : احمد احمدی گورجي |
بايد توجه داشت كه مشكل ترين مرحله در رسيدن به هدف گرفتن تصميم واقعي و پايبند بودن به آن است.

                                                                 آنتوني رابينز



تاريخ : دوشنبه ششم آبان 1392 | 23:32 | نویسنده : احمد احمدی گورجي |
يا رب نظري بر من سرگردان كن

                                      لطفي به من دلشده حيران كن!

با من مكن آنچه من سزاوار آنم

                                     آنچه از كرم و لطف تو زيبد آن كن!



تاريخ : یکشنبه سیزدهم مرداد 1392 | 0:42 | نویسنده : احمد احمدی گورجي |
همنشيني با افراد بد كار ، سبب بد بيني به خوبان و درستكاران مي شود!

                                                                                           امام رضا (ع)



تاريخ : شنبه دوازدهم مرداد 1392 | 23:51 | نویسنده : احمد احمدی گورجي |

امروز چه هستم!!؟

                   پيامد گزينش ديروز است!

فردا چه كسي خواهم بود؟

                               به گزينش امروزم بستگي دارد!

                                               



تاريخ : شنبه دوازدهم مرداد 1392 | 23:46 | نویسنده : احمد احمدی گورجي |
مترجم سایت